مـــــٍِـٍـٍٍـٍـٍٍٍٍٍٍٍٍـٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍـٍـٍـٍـــادرت
داداشــــٓٓـٰٓـٓـٓـــم بـجاے حـساس بـودن روے نـــــٍِـٍـٍٍـٍـٍٍٍٍٍٍٍٍـٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍـٍـٍـٍـــگاه
دوســــٍِـٍـٍٍـٍـٍٍٍٍٍٍٍٍـٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍـٍـٍـٍـــت⇙دخـــــٍِـٍـٍٍـٍـٍٍٍٍٍٍٍٍـٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍـٍـٍـٍـــترت⇘
حـساس بــــٍِـٍـٍٍـٍـٍٍٍٍٍٍٍٍـٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍـٍـٍـٍــــاش
روے پیـشـونے چـروک شــــٍِـٍـٍٍـٍـٍٍٍٍٍٍٍٍـٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍـٍـٍـٍــــده ⇠⇖مـــــٍِـٍـٍٍـٍـٍٍٍٍٍٍٍٍـٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍـٍـٍـٍـــادرت
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم دی ۱۳۹۴ ساعت 20:43 توسط محمدجواد
|
در یک روز خزان پاییزی ، پرستویی را در حال مهاجرت دیدم به او گفتم : چون به دیار یارم میروی به او بگو دوستش دارم و منتظرش می مانم ... بهار سال بعد پرستو نفس نفس زنان آمد ، و گفت : دوستش بدار ولی منتظرش نمان ... M H P